آقای ا.ن در مصاحبه‌ی مطبوعاتی بیست و پنجم خردادش با رسانه‌ها گفت: «آزادی در ایران نزدیک به مطلق است.» سوالی که من مایلم از ایشون بپرسم اینه که در این کشوری که آزادی نزدیک به مطلقه،اگر ما به مسئله‌ای اعتراض داشتیم و خواستیم نه با خشونت و حتی سردادن شعار، بلکه خیلی آرام، مدنی و در سکوت اعتراض‌مان را به گوش حکومت برسانیم، چه کار باید کنیم؟ باید کشته بشیم؟

نه، این جنبش حالا آن‌قدر فراگیر شده که دیگر نمی‌تونن جلوشو بگیرن. اینو نه به‌خاطر آن همه آدمی که امروز دیدیم که چه آرام و چه مصمم از ولی‌عصر به سمت انقلاب می‌رفتند، می‌گم و نه به خاطر اونکه می‌بینم صدا و سیما این روزها داره بیهوده برای مقابله با این حرکت سبز خودش را جر می‌ده و دولت تلاش می‌کند جلوی همه‌ی رسانه‌ها را بگیره.

نه، جلوی این جریان و این اتحاد را دیگر نمی‌شه گرفت؛ فارغ از این‌که ا.ن رییس‌جمهور بماند یا انتخابات ابطال شود. این را بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران با دست‌بند سبزشان به همه‌ی دنیا نشان دادند و استاد شجریان آن‌جا که گفت: «این صدا صدای خس و خاشاکه و همیشه هم برای خس و خاشاک خواهد خوند.» درود بر تو مرد بزرگ.

کاش منم تهران بودمو تو این حماسه ی خس و خاشاک شرکت میکردم!ولی اینجا(کرمان) که جز یه تضاهرات ۳۰۰۰نفری خبر دیگه ای نبود،قبل از انتخابات همه سعیمو کردم واسه اینکه م.م روی کار بیاد هرجا هر جور که میشد تبلیغ کردم ولی نه واسه اینکه موافق م.م واسه اینکه با ا.ن مخالفم ولی فایده ای نداشت چون ما به موسوی رای دادیم و خوندن احمدی نژاد!نمیدونم چه قد جوون دیگه باید کشته بشن؟تا کی باید ابرومون و شرفمون همه جا بره؟تا کی باید وضع کشور ما این باشه؟تا کی جواب افکارو اندیشه هامون باید گلوله و باتمو زورو خشونت باشه؟چرا کشور من ایران،نباید رنگ ازادیو ببینه؟مگه ما چی میخوایم جز رایمون؟ای خدا تو چرا کاری نمیکنی،چرا به داد دل ما نمیرسی؟چه قد تقلب،چه قد دروغو زور و ظلم و ستم؟اقای ا.ن یعنی اون صندلیه قدرت اینهمه ارزش داره که حاضری به خاطرش اینهمه جوون کشته بشن؟چرا دستور ابطال ارارو نمیدی؟چرا رای گیریو با ناظرای بین المللی انجام نمیدی؟از چی میترسی اونایی که بهت رای دادن بار دیگه ام میانو بهت رای میدن...تا کی وضع ما اینه؟

روز 22 خرداد 1388 و اتفاقاتی که قبل و بعدش افتاد هر چی که  بود ...هر چی که هست ... ایران رو وارد بخش جدیدی از تاریخ خودش کرده ... ایران بعد از 22 خرداد 88 چه این تظاهرات اروم بگیره چه نگیره دیگه ایران قبل از این نخواهد بود ... شرایط رو به بهتر شدن یا بدتر شدن خواهد رفت اما چیزی که اتفاق افتاده اینه که اینده ایران و همه ما عوض شده ...

ای خدا همیشه بهای ازادی سنگین بود،پس نذار خون این همه شهید،این همه جوون پایمال بشه...

آیدا و هیوا