هیوا:

خیلی احمقانه است که به روزگارم بگم پر هیجان..وقتی که نیست نباید به انتظار یه معجزه باشم.به قول سانی من فقط یه معجزه میخوام!!

خوب..اول این ایام رو تسلیت میگم.البته این ایام تنها روزایی هستن که کمی منو جو مذهبی بودن میگیره.چون واقعا مراسمشو دوست دارم و امام حسین برای من یه اسطوره است و هر سالی میرم جلوترین قسمت وایمیسم تا مردم رو ببینم و این بچه های کوچولویی که سینه میزنن و میگن یا حسین در حالی که شاید اصلا اونو نشناسن

فقط سیل جمعیته که اونا رو به جنبش وامیداره و یه حالت خاصی بهشون دست میده.شخصا اینطورم و نمیدونم نمیخوام خیلی حرفای مذهبی بزنم ولی واقعا اون شبایی که مراسمه و صدای سینه زنی میاد من یه حال دیگه ای پیدا میکنم و ترجیح میدادم منم میتونستم برم بینشون...